Als hobby een passie wordt...

When hobby becomes a passion...

Preview pagina’s Genetica van de Kippenextremiteiten.
Preview pages Genetics of Chicken Extremities.

Artikel over borsttekening eb-hanen                      Meer over het nieuwe boek.
Article on breast pattern of eb roosters                More on new book: chickencolours.com

Voor de eb-hanenenborst: groenglanzend zwart ‘enige [...] tekening in toegestaan’... Hoeveel is dat? En wat zijn de gevolgen daarvan voor de tekening van de rest van de haan zoals het halsbehang? Hoe zit het met de tekening van zijn zusters? Waarom wordt er meest gekeken naar zijn nakomelingen en niet naar zijn zusters en ouders? Het fokken van meerzomig Aziatisch (geel)patrijs kent vele recepten. Waar het feitelijk op neerkomt is de hoeveelheid zwart ten opzichte van de grondkleur, uitgaande van het e-allel en vervolgens selectie van die hoeveelheid zwart. Hanen- en hennenfok, dus het opsplitsen van één kleur in twee kleuren zoals dat in Duitsland gepleegd wordt bij de Wyandotten om hanen te verkrijgen met gitzwarte borsten (goldhalsig) en hennen met

een mooie open tekening (braungebändert) wordt door de meeste liefhebbers niet op prijs gesteld. Dieren fokken die mogen meedoen op de show uit één foktoom is veel leuker en ook best moeilijk. Punt is eigenlijk: niemand wil fokken voor de dood. En dat maakt van de hoeveelheid grondkleur die in de eb-hanenborst zit niet alleen een foktechnische maar ook een moreelethische kwestie. Want wie bepaalt hoeveel ‘enige tekening’ in de hanenborst is? Toch is het zo dat de hanen met de zwartste borsten, dus minste grondkleur erin, het hoogste eindigen op een show. Tijd voor een heroverweging, want alleen meerzomig Aziatisch patrijs hennen, van welk ras dan ook, op een show, maakt het wel saai... een haan is toch méér dan zijn borstkleur (en halsbehangtekening)?

rasboek(je)

over de

Serama

Het eerste en enige  

Het is een waagstuk, in dit vroege stadium waarin de Serama’s verkeren en ze (nog) niet op kleur gefokt worden. Toch is dat al wel gedaan een aantal generaties en de opgedane ervaringen staan in dit 116 pagina’s tellende boekje van hetzelfde formaat als het rasboekje.
Meer dan 360 kleurenfoto’s illustreren de mystieke SeramaKleuren die ontrafeld worden. Natuurlijk zijn er nog vraagtekens en die worden er ook duidelijk bij vermeld met de vraag: wat is dit?

De Serama zal, als ze in meer en meer landen erkend is, op haar manier op kleur gefokt worden maar bijna niemand weet hoe dat moet en welke haan en hen bij elkaar horen. Tevens analyse van de meest voorkomende kleuren. Seramakleuren zijn geen abracadabra als je wéét wat je ziet.

24.

50

Є

NOW ALSO AVAILABLE IN ENGLISH -  HOW TO BREED SERAMA TRUE TO COLOUR, INCL ALL THE IN EUROPE ACCEPTED COLOURS PLUS THEIR DESCRIPTIONS INCLUDING PHOTOS OF MALE AND FEMALE.

NIEUWE OPLAGE OOK IN HET NEDERLANDS

NEW! KIPPEN-AIDS...

Daar komt nu verandering in, want kippen-aids is niet vast te stellen zonder bloedonderzoek, en dat terwijl de dieren lijken te lijden aan bijvoorbeeld coccidiose die niet behandelbaar blijkt te zijn. Je blijft bezig met antibiotica, het is een drama dat pas eindigt als je laatste jonge dieren dood zijn, want daar komt het op neer.

Klik hier om naar de download pagina te gaan.

Eén boek, softcover glans gelamineerd omslag, 224 pagina’s A4 full colour, deel 1 & 2 samen Є 75,-

Klik voor meer...

Weer 15 stuks in voorraad

Het recept hoe je kakelbont maakt staat nu zo’n jaar of 2 op mijn websites (deze en op chickencolours.com). In Nederland probeert/de? iemand het met Wyandottes. Nu gaat een Amerikaanse fokker, Greenfirefarms in Florida, deze kleur maken in de  (grote) Orpingtons.  
Hij vroeg me om een tekening te maken hoe ze eruit moeten gaan zien en die heb ik gemaakt, zie hiernaast.

Net als bij de kakelbonte Wyandotten (goudzwartgezoomd x (rood)porselein) speelt bij de Orpingtons mahonie een rol in de grondkleur. De afgebeelde dieren zijn niet rood kakelbont maar wel is de grondkleur roder dan die van de goud zwartgezoomde (buff zwartgezoomde) Orpingtons.
Het  verschil tussen de Wyandotten en de Orpingtons schuilt in het e-allel. Bij de Wyandotten kan de fokker kiezen tussen een eb-Aziatisch patrijs basis (meer zwart) of een eWh-tarwe basis (minder zwart). De goudzwartgezoomde Wyandotte is namelijk een Aziatisch patrijs met fokzuiver columbia en fokzuiver melanotisch (eb, Co, Pg, Ml).

Zowel de goudzwartgezoomde Orpington als de (rood)porseleine hebben eWh-tarwe als basis. Dit heeft gevolgen voor de hoeveelheid zwart. Hier zal dus op gelet moeten worden, zodat de zoming intact blijft omdat er ietsje zwart ‘verloren’ gaat op het moment dat kleur weer opgestart wordt nadat witgepareld (mottled) is uitgewerkt. Als columbia en Ml voldoende sterk zijn zal direct  na de witte parel het zwart in de zoom gedrukt worden . Verder kan de fokker kiezen tussen rood kakelbont of goud kakelbont. Als de keuze goud kakelbont wordt zal hij meer dan eens moeten terugkruisen op goud zwartgezoomd. Mahonie is incompleet dominant wat wil zeggen dat het

ook fokonzuiver zichtbaar is, het kleeft bovendien niet alleen vast op goud maar ook op autosomaal rood. Dus mahonie kleeft dubbel vast op dieren met een gouden grondkleur. Paul meldt al wat ik voorspeld had: de kruisingen van de onverwante lijnen leveren flink grotere en sterkere kuikens op vergeleken de goud zwartgezoomden. Zijn verhaal (in het engels) is hier te vinden.

ROZE EIEREN

ROZE EIEREN

Voor het boek Genetica van de Kippenextremiteiten, wat nog steeds blijft groeien want hoe meer je onderzoekt, hoe meer je tegenkomt, stiet ik op afwijkende eischaalkleuren.

Bekend zijn witte, bruine en blauwe (of groene in combi met beige of bruin) en qua de vererving wordt alleen gesproken over de blauwe eieren en een tegenhouder van bruin in witte eieren. Wat moet je dan met paarse en roze eieren?
Het probleem ontstond dat in de literatuur vermeld staat dat alleen blauwe eieren door en door gekleurd zijn, dus ook aan de binnenkant blauw zijn. De bruine eieren zijn wit aan de binnenkant omdat bruin later op het ei afgezet wordt in de hen.
Een beetje verder kijkend dan de neus lang is en wat rondvragen bij kippenfokkers op de wereld kwam ik erachter dat de 'plum coloured', pruimkleurige paarsige eieren ook door en door gekleurd zijn. Ook de zgn. 'roze'  eieren zijn niet wit van binnen.
In het Engels boek Practical Poultry stond op pagina 36 een plaatje van paarse eieren, echt pruimkleurig dus, die gelegd waren door Engelse Croad Langshans en dat deze wel vaker ook paarsige of rozige eieren legden. Normaal leggen ze beige of bruine eieren, er zijn echter enkele die paarse legden.
Rondvragend merkten meer fokkers op, ook in Nederland, dat er 'roze' eieren waren die niet wit waren van binnen ' zoals het hoort'. Een genetische achtergrond van de pruimkleurige eieren is nooit onderzocht en daarom is er ook niets over terug te vinden in de literatuur. Ook een enkele kip met Maransbloed wil nog wel eens een paars of roze ei leggen en te vermoeden zou dan zijn dat daar Croad Langshan bloed in zou kunnen rondspoelen.
Wie het weet mag het zeggen.

Nog wat verder zoekend kwam ik tamelijk veel originele Chinese kippen tegen die roze en donkerrode of paarse eieren legden en ook donkerbruine en blauwe (en dus ook groene).  Natuurlijk ben ik al een poosje op speurtocht, echter heb de vraag nog niet gesteld in het Nederlandse taalgebied of er fokkers zijn die kippen hebben die door en door gekleurde eieren leggen. Dit met uitzondering van de blauwe eieren van Araucana's en hun derivaten die het gen O dragen voor blauw ei.

Let eens op als u een eitje tikt van uw dieren wat de kleur van binnenkant van het ei is en of de kip in de verte afstamt van Marans of Croad Langshan. Misschien zijn er wel andere rassen die door en door gekleurde 'roze'  eieren leggen want dat zijn de 'andere' door en door gekleurde naast blauw.

Hierbij een afbeelding van een illustratie uit het nieuwe boek om de aandacht op dit stukje te vestigen, plus een voorbeeld van een door en door gekleurd ei van een Maranskriel.  Het is overigens de enige hen die roze eieren legt, de anderen leggen bruine met een witte binnenkant. De Maranskriel is natuurlijk flink gekruist met andere rassen om kriel te worden.

Door en door gekleurde roze eieren kunnen een tipje van de sluier oplichten wat de voorouders van uw kip waren. Ik verbaas me niet als er een Wyandottehen is die roze eieren legt...
Heeft u een kip die door en door roze eieren legt?

Boven: foto en ei van Maranskriel van Elly Vogelaar. Rechts: plaatje uit Practical Poultry wat ook op Backyardpoultry.com stond.

De kleur bobtail in Cochinkrielen is tót vandaag in nevelen gehuld wat dat nu toch is.

De vraag wat bobtail  is, is me talloze keren gesteld en ik heb er een hersenverstuiking van gehad, ik zal u niet vervelen met de details.

In het bijgaande artikel toon ik aan dat het geslachtsgebonden recessief imperfect albinisme is. Dat is één gen wat een Aziatisch patrijs kan doen veranderen in deze kleur.

Hoewel mijn bewering louter op denkwerk berust en  ‘van horen zeggen’ van fokkers die hiermee bezig  zijn en ik zelf geen ervaring met het fokken van deze kleur heb,  nodig ik iedereen uit mij  te bestrijden. Uiteraard met onderbouwing, zie daarvoor het artikel.

Klik op de voorkant van het artikel hiernaast om de pdf van 528 kb te openen. Het document kan niet geprint worden. Ik wil het nog kunnen veranderen als me wat te binnen schiet.

YEAHH, IK HEB DE KLEUR

Vererving bobtail
Inheritance bobtail
Vererbung bobtail
Héritage de bobtail

De nieuwe boeken Genetica van de Kippenextremiteiten & Genetics of Chicken Extremities zijn klaar, de proefdrukken worden volgende week gemaakt en daarna kan er gedrukt worden.
Er zijn voldoende reserveringen uit het Nederlandse taalgebied dus er komt een Nederlandstalige editie. De prijs is gelijk aan die van Genetica van de Kippenkleuren: € 75 ex verzendkosten (€3 porto en €2 voor het verzendkarton) totaal €80. Zodra de dozen met boeken er zijn zal ik dat hier vermelden. Dan kunnen fokkers wéér met meer kennis fokken, nu ook iets gewaagder (uitkruisen naar andere rassen om een eigenschap in hun ras van keuze te krijgen)...                                                       

BIZAR, GRIEZELIG, FEESTELIJK

BIZAR, GRIEZELIG, FEESTELIJK

Klik om naar de Ratgevallen site te gaan...

Ellebogenwerk voor gevorderden

Jaja, het is overal ellebogenwerk, zeker in verenigingen en besturen als je een beetje pech hebt. Dan hebben we het nog niet eens over de werkplek, op school of in de familie. Altijd zijn er van die mensen (zijn het mensen?) die ten koste van anderen zichzelf omhoog werken, of die denken zich van alles te kunnen permitteren omdat ze vinden dat ze beter of specialer zijn dan de rest (ons). Dit kan dus gewoon ellebogenwerk zijn, beetje draaitjes aan de waarheid geven, of dingen gewoon niet zeggen, pochen, wat bluffen, maar het kan nog erger. Zoals pathologisch liegen, blaaskakerij (over een ander heen gaan, in alles beter zijn), valse bescheidenheid, altijd de aandacht naar zichzelf trekken bij iets positiefs en als het fout gaat de schuld bij een ander of iets anders leggen, geen verantwoordelijkheid nemen voor eigen woorden, daden, gedachten of gevoelens. Doen alsof ze weten wat jij denkt, wat je motivaties zijn, medestanders een rat voor ogen draaien, selectief geheugen en gewetenloosheid. Maar het kan nóg erger en dan heb ik het over rattengedrag. Bij de eerste ellebogenwerkers krijg je een rotgevoel, maar bij een rat raak jij zelf beschadigd. Verlies aan zelfvertrouwen, eigenwaarde, geloof in je capaciteiten, je wordt gehersenspoeld dat je niks kan en niks waard bent zonder [vul maar in], angst, dreiging... dat is wel andere ellebogenkoek. We zien dit overal, in alle lagen van de maatschappij (van thuis tot in de politiek en in de dramatische krantenberichtjes) en het wordt steeds erger want het lijkt wel of de tolerantie voor rattengedrag ook toeneemt. De maatschappij, die individualistisch is geworden, waarbij de nadruk wordt gelegd op onderscheid tussen mensen en groepen in plaats van samenwerking en verbinding, bevordert deze Ik-ben-Speciaal mentaliteit en de

bijbehorende hufterigheid. Kijk naar de profileerneurootjes die onzin verkondigen als De Waarheid, en degenen die het er niet mee eens zijn worden, uiteraard zonder met argumenten te komen, als dom, minderwaardig, relschopper etc. gezien. Dit gedrag is gebaseerd op bluf, onmiddellijke beloning zonder er daadwerkelijk wat voor te doen en het in stand houden van een grandioos zelfbeeld. Zie hier het raamwerk voor: de rat. Klik om naar de site te gaan. Het boek is 370 pagina’s dik, vijfde oplage sinds oktober 2011. Het is een naar onderwerp, maar wel met humor gebracht.
Na het lezen, dat kan hapsnap, is niet een ‘verhaal’, herkent u direct de rat in uw omgeving... ook staat erin hoe ermee om te gaan en hoe ervan te herstellen als u flink gebeten bent... Hoe meer mensen van rattigheid weten, des te kleiner wordt hun ‘evolutionaire voordeel’.

Redactioneel TuinVee website

Vanaf 2009 is Cor Tensen bezig met het ontrafelen van de Barnevelderkleur.  Al vroeg heeft hij mij daarbij betrokken als klankbord.
Talloze lange gesprekken volgden. Cor lanceerde heel wat nieuwe invalshoeken. Foto's werden gemaild, voorkant veer, achterkant veer, haneveer, henneveer. De kip werd door Cor verdeeld in veervelden die onderlinge interacties vertoonden en nog zo meer van die 'nieuwigheid'.

Vanuit dit perspectief, als 'stille' op de achtergrond, was ik ongewild getuige van wat zich ontspon binnen de Barnevelderclub tussen 2010 tot de apotheose maart en april 2012.

Bij de sierpluimveeautoriteiten is foktechnische kennis ver te zoeken. En wie wel kennis heeft, die vormt een bedreiging, want waaraan ontlenen zij hun autoriteit eigenlijk? Niet aan professionaliteit, ook niet aan bestuurlijke competentie, enige uitzonderingen daargelaten. Nee, een aantal personen is meer druk met het bevestigen van hun egootjes en hun vermeende macht, hun 'ambitie' die over lijken gaat.  Een gewoonte die al meer dan 100 jaar gepraktiseerd wordt zoals te lezen is in het boek Houden van Kippen, door Bert Mombarg (2000, hfdst. 7). Vuilspuiterij, roddels, karaktermoord, leugens, manipulaties, polemieken in de media, zijn al meer dan 100 jaar verweven met de heren in de liefhebberij. Leuke 'hobby' he?

Gelukkig spelen deze Koningsdrama's zich achter de schermen af, rollebolt men over de bestuurstafel, bekogelt men elkaar met verbale rotte eieren en laat men zich niet onbetuigd eender welke stoot onder de gordel uit te delen terwijl ze tegelijk de hielen likken van degene die ze het sterkste lijkt. En zo gaan de heren voort, decennium in decennium uit als kleuters in een zandbak die ruzieën over de schepjes, emmertjes, het zeefje en de vormpjes.  Ondertussen smijten ze de fokkers zand in de ogen want er moet ééntje de schuld krijgen en dat is altijd degene die zich liever inhoudelijk met de hobby bezighoudt, die kennis en inzicht heeft.

Cor Tensen is de mond gesnoerd. Hem is verteld dat hij een 'spoor van vernieling' achterlaat. Is dat wel zo? Of is er iemand het eigen gedrag op hem aan het projecteren? Daarom geef ik hem,

omdat hem het recht op ondemocratische wijze ontnomen wordt om zijn naam te zuiveren binnen de eigen gelederen (daarmee de vuile was binnenhoudend), gelegenheid zich te verantwoorden op mijn website.

Dat het op déze manier moet, is erg. Hoe anders kan iemand zich verdedigen tegen zijn 'besmeurde' naam? Dat gebeurt op basis van feiten welke te lezen zijn in de tekst en bijlages, die als bewijsstukken toegevoegd zijn. Volledige openheid is nodig wil de lezer/fokker zelf kunnen oordelen. Op basis van àlle informatie en niet alleen op basis van wat verstrekt wordt door het tijdelijke bestuur van de Barnevelderclub. Zeker als er een nieuw bestuur gekozen moet worden, is het wel goed te weten wie die mensen zijn en hoe ze de club 'waargenomen'  hebben de afgelopen maanden.

Ga hier naar het woord van Cor Tensen, wat hij liever had gekregen op de Algemene Ledenvergadering van de Barnevelderclub op 28 april 2012.


Sigrid van Dort, 24 April 2012

Hendrik Timmer, Cor Tensen en Iris waren op Gallinova van half 8 ‘s morgens tot na 3 uur ‘s middags bezig met hun onderzoek naar de dubbelgezoomd tekening op de Barnevelders.